Þá var „út­lendingur“ ekki sá sem kom frá framandi heims­álfum - Vísir

Ég man þegar fjölbreytnin á Ísafirði fólst í því hvort fiskurinn var steiktur eða soðinn. Samfélagið var einsleitt og einfalt – brún augu voru jafnvel framandi. Allir þekktu alla – og allir höfðu sitt hlutverk. Börn voru kennd við mæður sínar, það var Gamla bakaríið, Prentsmiðjan og Kaupfélagið, og menn fengu mis­skemmtileg viðurnefni – allt saman kunnugleg stef úr sjávarbyggðum fortíðarinnar.