Uśmiercanie na wesoło

Wesolutka była ta imprezka. Uchachani grabarze, mistrzowie ceremonii w nastrojach ironiczno-optymistycznych (od czasu do czasu narzekający jedynie na "poziom szumu i brzdęku"), uczestnicy rozbawieni do rozpuku odrywający sobie na pamiątkę kawałki trumny (rozczuliła mnie Pani Poseł, która przez kilkanaście minut za pomocą przemyconego przez siebie na salę śrubokrętu zmagała się z odkręceniem tabliczki z własnym imieniem i nazwiskiem) a i nieboszczyk raczej zadowolony z własnego położenia.