Spacer w kierunku Betlejem

Siedzę przed komputerem i usiłuję ogarnąć ten rok. Nie ogarniam. W głowie kłębią się wydarzenia i daty, miejsca które widziałem i do których nie dotarłem. Widzę twarze przyjaciół. Tych, którzy rozpoczną ze mną Nowy Rok i tych, którzy postanowili zostać w starym. To czas ważenia roku i mierzenia nas samych. Nie pomaga fakt, że za oknem przeciąga kości wiosna. Powinno być biało i mroźnie, a jest ciepło i szaro. Taki przed świętami lubi być Londyn.