Z Wałęsą w klapie, czyli mała opowieść z własnego podwórka

W 1981 roku byłem szczylem. Nie dzieckiem już, ale jeszcze nie dorosłym. Gdy wprowadzono stan wojenny zacząłem właśnie studia. Wcześniej, jak miliony moich rodaków, przeżywałem niezwykły seans w kinie Wolność. Wszyscy graliśmy w tym filmie kilkanaście miesięcy, aż do tego niedzielnego teleranka z mazurkiem Dąbrowskiego i Jaruzelskim w koronie. 13 grudnia przyjechałem do Krakowa. Nie wiedziałem, co ze sobą zrobić. Poobijałem się trochę po budynkach UJ, pooglądałem ludzi wyciąganych z domów przez